کمک های کامپیوتری

اختر شناسان بیشتر از هر زمانی به کشف سیاره قابل زیست دیگری مثل سیاره خودمان نزدیک شده اند. آنها در این راه تعدادی سیاره هولناک پیدا کرده اند. این سیارات دارای شرایط بسیار خشنی می باشند به طوری که حیات را در آن غیرممکن می سازد.

در اینجا تعدادی از ترسناکترین و کشنده ترین سیارات خارجی ارائه شده؛ نقاطی که هرگز آرزو نمی کنید سری به آنجا بزنید و حتی ترسناکترین خانه ها  و داستان های روی زمین هم در مقایسه با آنها رنگ می بازند.

باران تشعشعات، آیا کسی هست؟

سیارات PSR B1257+12b و c و d جزء اولین یافته ها بودند و همچنین جزء خارق العاده ترین سیارات قرار دارند. کل این سیستم به حکم گورستانی از باقی مانده های یک منظومه خورشیدی نرمال و عملکردی است. ستاره این منظومه در اثر یک انفجار بسیار عظیم مثل انفجار یک ابرنواختر از بین رفته است.

سیارات PSR B1257+12b و c و d همگی باقی مانده های یک منظومه خورشیدی از بین رفته هستند. آنها دائماً تحت تشعشات قوی قرار دارند.

شوک حاصل از موج انفجار این ابرنواختر اتمسفر و هر نوع موجود زنده ای که شاید زمانی بر روی آن زندگی می کرده را از نابود ساخته.

PSR B1257+12 به طور کامل از بین نرفته، هسته باقیمانده از ستاره قدیمی تبدیل به یک ستاره Zombie به نام Pulsar شده است. PSR B1257+12 دقیقاً در جای خود درحال چرخش است و هر 22/6 میلی ثانیه یک بار به طور کامل به دور خود می چرخد به طوری که یک دسته عظیم از تشعشعات را از خود خارج می سازد. این تشعشعات از روی زمین قابل روئیت هستند. سیارات این ستاره به طور منظم در معرض تشعشعات کشنده قرار دارند و این باعث شده تا اطمینان حاصل شود این سیستم به صورت یک سرزمین غیربشری باقی بماند.

باد عظیم

صدای وزش باد جزء حتمی در تمام خانه های متروک و ترسناک زمینی است. اما این شرایط روی HD189733 b نیز آن را به یک مکان بسیار ترسناک تبدیل می کند!

HD189733 b دارای بادهایی با سرعت 22000 مایل بر ساعت است.

HD189733 b در نگاه اول شبیه به سیاره "مشتری داغ" (Hot Jupiter) است. به شکل یک سیاره گازی عظیم که به طرز بسیار خطرناکی نزدیک به یک ستاره داغ و سوزان قرار گرفته. دمای روزانه در خنک ترین حالت به 1770 درجه فارنهایت می رسد. یک طرف این سیاره همیشه رو به ستاره اش قرار دارد.

زمانی که دانشمندان دمای طرف شب این سیاره را اندازه گرفتند متوجه شدند که تنها 500 درجه نسبت به طرف روز خنک تر است! اما چطور ممکن است سمت پشتی چنین سیاره ای اینقدر گرم باشد؟!

جواب این سوال "باد" است: باد خطرناک و بسیار نیرومندی که گرما را از طرف روز سیاره به طرف شب آن منتقل می کند. سرعت این باد 4500 مایل بر ساعت، حدوداً شش برابر سرعت صوت می باشد. در حقیقت اخترشناسان سرعت این باد را تا بالای 22000 مایل بر ساعت تخمین زده اند. وضعیتی که در آن تمام مکانهای بسیار ترسناک زمین در مقایسه با آن مثل یک روز خوب و آرام در کنار ساحل است.

سیاره جوشان و مشکلات آن

سیاره HD209458 b در موارد اندکی تشابهاتی با زمین دارد: این سیاره در اتمسفرش دارای بخار آب، متان و دی اکسید کربن است، عناصر اصلی برای حیات بر روی کره زمین. ولی این سیاره به مانند یک دیگ جوشان با درجه حرارت غیر قابل تصور می ماند.

تصویر فوق اتمسفر جوشان HD209458 b را در حالی که به دور ستاره اش می چرخد نشان می دهد.

حتی داغ ترین روزهای تابستانی زمینی به بدی وضعیت حاکم بر روی HD209458b نیست.  HD209458b سیاره ای است که با فاصله بسیار نزدیکی به دور ستاره اش می چرخد به طوری که در طول طی نمودن مدار 5/3 روزه اش اتمسفر آن از سطح سیاره جدا می شود. گازهای جدا شده از سطح HD209458 b دنباله ای به طول 200000 کیلومتر را تشکیل می دهد.

دانشمندان سیارات زیاد دیگری را مانند HD209458 b پیدا کرده اند. سیارات بزرگ گازی که در مدارهای بسیار نزدیک به ستاره شان در حال چرخش هستند و دارای اتمسفر کشنده و بسیار داغ می باشند. گاهی مواقع خطر نابودی و بلعیده شدن توسط ستاره ای که به دورش در حال چرخش اند برای چنین سیاراتی وجود دارد. همانطور که احتمالاً برای WASP-18b اتفاق می افتد.

HD209458b درست در لبه پرتگاه قرار دارد. شانس زیادی وجود دارد  که در طی یک میلیون سال آینده به طور کامل نابود شود و این درست زمانی است که اسپیرال ها (Spirals) در فاصله بسیار نزدیکی از ستاره قرار می گیرند. دانشمندان می دانند که آیا WASP-18b تا 10 سال آینده در راه مرگ قرار می گیرد یا خیر.

کاملاً تنها و بسیار سرد

سیاره OGLE-2005-BLG-390Lb با داشتن تنها 50 درجه کلوین سردترین سیاره خارجی ای است که تا کنون کشف شده.

در حالی که اغلب سیارات خارجی ای که تا کنون پیدا شده اند به طور وحشتناکی داغ هستند OGLE-2005-BLG-390Lb سردترین سیاره خارجی ای است که تا کنون کشف شده.

حدوداً 10 سال زمینی طول می کشد تا این سیاره مدار خود را به دور ستاره کوتوله  و ریز خود طی کند. متوسط درجه حرارت بر روی OGLE-2005-BLG-390Lb به 50 درجه کلوین یا منفی 370 درجه فارنهایت می رسد.

با وجود اینکه این سیاره اندکی بزرگتر از زمین است ولی سیاره ای است همیشه یخبندان به طوریکه حتی سردترین شب ها در قطب جنوب در مقایسه با آن با مانند بهشت می ماند.

طراحی هنری توسط J Vidal-Madjar، ناسا، کپی رایت IMCCE-CNRS.

چقدر احتمال برخورد مریخ با زمین وجود دارد؟ در اثر ادامه بی نظمی های مدارهای سیاره ای در منظومه شمسی، زمین و مریخ به یکدیگر بسیار نزدیک می شوند و حتی احتمال برخورد آنها نیز وجود دارد.

حتماً شما نیز خبرهای گوناگونی در رابطه با سال 2012 شنیده اید. البته اکثر رسانه ها و مراکز فضایی جهان با دلایل قاطع امکان وقوع آنرا رد کرده اند. اما نظریه خروج سیارات از مدار خود و احتمال برخورد آنها با یکدیگر داستان دیگریست. برخلاف سال 2012 این نظریه کاملاً علمی و تایید شده بوده و در حقیقت نتیجه تحقیقات خود این مراکز فضایی است. تنها سوالی که پیش می آید این است : چه زمانی این حادثه به وقوع خواهد پیوست؟

آینده دردناکی در انتظار منظومه شمسی است.

شبیه سازی های کامپیوتری جدید نشان داده شانس کمی وجود دارد که در اثر تداخلات مداری سیارات طی چند میلیارد سال آینده یک برخورد بین زمین با عطارد، مریخ یا زهره به وقوع بپیوندد. عطارد علی رغم اندازه کوچکش در منظومه شمسی بیشترین ریسک را داراست.

نتایج کامپیوتری نشان می دهد یک درصد این شانس وجود دارد که بزرگ شدن مدار عطارد به حدی برسد که این سیاره در طی مسیر خود به دور خورشید مدار زهره را قطع نماید.

بر اساس تحقیقات انجام گرفته "دوزخ سیاره ای" به وقوع خواهد پیوست و عطارد یا از منظومه شمسی به بیرون رانده خواهد شد و یا با خورشید یا سیاره همسایه اش (مثل سیاره زمین) برخورد خواهد کرد.

تصویری گرافیکی از برخورد زهره با زمین

گرگوری لافلین (Gregory Laughlin) از دانشگاه کالیفرنیا می گوید: "نتایج را درست مثل لیوان آبی که 99 درصد آن پر و یک درصد آن خالی است می بینیم. در حالی که احتمال وقوع یک برخورد در طی میلیاردها سال آینده وجود دارد اما در واقع این برخورد بسیار غیر محتمل است."

سردرگمی منظومه شمسی

محققین جیک لاسکار (Jacques Laskar) و مایکل گاستین (Mickael Gastineau) از رصدخانه پاریس تعداد  2501 سناریو را برای مدارهای سیاره ای مختلف با شبیه سازهای کامپیوتری بررسی نمودند. اغلب نتایج به دست آمده هیچ برخوردی را به همراه نداشت و این درحالی است که 25 مورد از آنها منتهی به قطع مدار عطارد می شد.

بر طبق شبیه سازی های انجام گرفته اگر افزایش طول مدار عطارد منجر به برخورد این سیاره با خورشید یا سیاره زهره گردد مابقی منظومه شمسی زیاد تحت تاثیر قرار نخواهد گرفت.

اما اگر تغییرات مداری عطارد باعث حرکت آن به سوی یکی دیگر از سیارات داخلی منظومه شمسی گردد احتمالا منجر به برخورد زهره یا مریخ با زمین خواهد شد.

در ابتدا احتیاج است که عطارد با نیروی گرانشی مشتری ناپایدار و بی ثبات گردد و بعد خود منجر به ناپایداری مریخ شده که در نهایت باعث می شود به زمین بسیار نزدیک گردد. تنها در این صورت است که مدار زهره ناپایدار شده و باعث برخورد آن با زمین می گردد.

دانشمندان در زمان بررسی داده ها متوجه شدند که تنها در 5 مورد احتمال دارد که مریخ از منظومه شمسی به بیرون پرتاب شود و در 200 مورد دیگر با اجرام آسمانی دیگری برخورد خواهد کرد ( که 48 مورد آن مربوط به زمین بود )

لافلین در مطالعه ای در سال 2001 احتمال پرتاب زمین به بیرون را یک در 100000 تعیین نمود.

همانطور که سیارات به اطراف حرکت می کنند تراژدی های مختلفی در انتظارشان است. شواهدی از چنین برخوردهایی در منظومه های سیارات خاراجی دیده شده است، از جمله اینکه احتمالا 2M1207B از برخورد و ترکیب دو سیاره به وجود آمده است.

و ماه حدوداً 4 میلیارد سال قبل زمانی شکل گرفت که یک سیاره به اندازه مریخ با زمین برخورد کرد.

دلایل بسیار محکم

نتایج مدل جدی جدید شواهد و مدارک بسیار محکمی برای آینده منظومه شمسی فراهم آورده.

لافلین در SPACE.com گفت: "اینها اولین محاسباتی هستند که به درستی و با قطعیت به سوالات همیشگی درباره منظومه شمسی پاسخ گفته است." چرا که مدل لاسکار و گاستین بر پایه معادلات نابرابری میانگین (non-averaged equations) بوده و نسبیت عمومی  را نیز محاسبه می کند. در مدل های قبلی حرکات سیاره ای بر پایه معادلات برابری میانگین بود و اثرات نسبیت عمومی را شامل نمی شد.

زمانی که سیارات مورد نظر به نزدیکی برخورد می رسند برای پیش بینی های دقیق و درست چنین معادلاتی خوب جواب نمی دهد. در واقع نسبیت عمومی اثر گرانش بر زمان و فضا را نادیده می گیرد. که این دو نقش مهمی در سناریوی برخورد بازی می کنند.

لافلین می گوید: "مدار عطارد کمی بیضی شکل است و خورشید به جای اینکه در مرکز قرار داشته باشد در یک سمت این بیضی قرار گرفته. پس از یک مدت زمان طولانی (مثلا 100000 سال) جهت گیری مدار عطارد تغییر می یاید. نسبیت عمومی به این تغییر سرعت می بخشد و خود باعث می شود تا احتمال اینکه مشتری بتواند اثرات عظیمی بر روی مدار عطارد داشته باشد کاهش یابد.

Robonaut 2 ، نسل آینده ربات های حرفه ای . توسعه و ساخت توسط ناسا و جنرال موتور

به نظر می رسد که دوران طولانی داستان ها و فیلم های تخیلی با ربات هایی انسان نما رو به پایان است ، و برای کسانی که روزگاری چنین چیزهایی را خنده دار و غیرممکن می خواندند کم کم شرایط دگرگون می شود. با نگاهی به گذشته های دور تا به امروز، می توان گفت که انسان همیشه مسائل بسیاری را غیرممکن دانسته که پیشرفت علم آنرا ممکن نموده است.

R2  نام نسل جدیدی از ربات های انسان نما می باشد که با همکاری مهندسین ومتخصصین دو سازمان بزرگ جهان در حال ساخت می باشد.ربات هایی با هوش بسیار بالا که قادر به کار و فعالیت در کنار سایر مردم هستند.  NASA و General Motors  در یک پروژه تیمی در جهت تسریع پیشرفت ربات های نسل آینده و سایر تکنولوژی های مورد  استفاده در صنعت هوافضا و حمل و نقل به هم پیوسته و مشغول به کار شدند.

مهندسان ناسا و جنرال موتور بر طبق قراردادی که هردو در مرکز فضایی جانسون  به امضا رسانده اند در تلاش برای ساخت یک ربات شبیه انسان جدید می باشند که قادر خواهد بود دوش به دوش انسان ها کار کند. با استفاده از سیستم های کنترلی بسیار پیشرفته، سنسورها  و تکنولوژی های بصری، ربات های آینده قادر به یاری رساندن  فضانوردان در ماموریت های پرخطر فضایی خواهند بود و همچنین به ( GM ( General Motors کمک خواهند نمود تا بتواند سیستم های ایمنی ماشین آلات و اتومبیل های خود را بالا ببرد.

این دو سازمان ونیز با کمک مهندسین سیستم های های فضایی هاستون، دست به توسعه و ساخت نسل جدیدی ازرباتی که پیش از این Robonaut خوانده می شد زده اند. با اینحال این ربات نسل جدید که (R2 (Robonaut 2  نام دارد سریعتر، ماهرتر و از نظر فنی و تکنولوژی بسیار پیشرفته تر می باشد. این ربات قادر به استفاده از دست هایش برای انجام کارهایست که پیش از این توسط انسان صورت می گرفت. R2  قادر است تا با امنیت کافی در کنار مردم کار کند و به این سبب هم در زمین و هم در ماموریت های فضایی بسیار مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

به گفته داگ کوک مدیر سیستم های اکتشافی از مرکز فرماندهی ناسا در واشینگتون : " این جهش عظیم درعلم ربوتیک آینده روشنی را با خود همراه خواهند داشت، نه تنها برای ناسا، بلکه برای تمام ملل".

همچنین اضافه می کند: "من در رابطه با این فرصت های جدید برای انسان ها  بسیار هیجان زده ام و اکتشافات ربوتیک با اینگونه ربات های دارای هوش، توانایی ها و کاربردهای بسیاری را به همراه خواهد داشت. "

ناسا و جنرال موتور برای ساخت نسل جدیدی از ربات ها به یکدیگر پیوسته اند . این ربات که R2 نام دارد به گونه ای طراحی شده تا قادر قادر به استفاده از انواع ابزارها دوش به دوش انسان ها می باشد

ایده استفاده از ربات های شبه انسان که قادر به استفاده از دست هایشان در انجام کارهای پیچیده باشند، یک ایده کاملاً جدید در صنعت هوافضا نمی باشد.

 درحقیقت Robonaut  اصلی که به صورت یک ربات شبه انسان برای مسافرت های فضایی طراحی شده بود، 10 سال پیش  به شکل شبیه سازی های نرم افزاری با همکاری دو  تیم "روبوتیک و شبیه سازی مرکز جانسون"  و "آژانس پژوهشی پروژه های دفاعی" ساخته شده بود. در طی این دوره ده ساله، ناسا تجربیات و نظریات فنی بسیار مهمی در ساخت تکنولوژی های ربوتیک برای کاربردهای فضایی بدست آورده، که این توانایی ها به آغاز دوره جدیدی از اکتشافات فضایی کمک خواهند نمود.

به گفته مایک کوتس ، مدیر مرکز جانسون " در حال حاضر تمام تلاش ما برای ساخت ماشین هایی می باشد که می توانند به کارانسان ها و همچنین اکتشافات فضایی کمک نمایند...ربات هایی که قادربه کار در کنار انسان ها،  و یا رفتن به مکان هایی هستند که برای انسان ها بسیار خطرناک و با ریسک بالا می باشد. ماشین هایی مانند Robonaut توانایی ما را در ساخت و اکتشافات بالا خواهند برد. "

ناسا و جنرال موتور تاریخچه بلند و گرانبهایی از همکاری ها در زمینه تکنولوژی های کلیدی دارند. این همکاری ها در 1960 با توسعه سیستم های کنترلی ماموریت های آپولو آغاز شد. جنرال موتور همچنین نقش حیاتی را در پیشرفت Lunar Rover Vehicle ، اولین وسیله نقلیه ای که در ماه از آن استفاده شد دارد.

سنگ هایی که توسط مریخ نورد روح مورد آزمایش قرار گرفته اند مدارکی دال بر محیطی مرطوب، غیراسیدی و مناسب برای حیات در گذشته مریخ را نشان می دهند. این موضوع پس از چهار سال تحقیق، آنالیز و تجزیه تحلیل سنگ ها و مواد معدنی مریخ توسط گروهی از دانشمندان تایید شد.

در اواخر سال 2005 ، در یکی از آزمایشات صورت گرفته توسط مریخ نورد روح، غلظت بالایی از کربنات نشان داده شد که ناشی از شرایط مرطوب و نزدیک به خنثی اما ترکیب شده با اسید بود. اما  مطالعات و یافته های جدید نشان از آب خالص و غیراسیدی می دهند. پیش از این نیز مریخ نوردهای ناسا نشانه های دیگری از شرایط حیات و آب در مریخ را یافته بودند. ولی با این حال داده های بدست آمده از این تحقیقات شرایطی را نشان می داد که دال بر محیط هایی اسیدی بود. به بیان دیگر، شرایط حیات در مریخ در محیطی قطعاً اسیدی تصور میشد که از این رو مریخ سیاره ای با شرایط سخت و نادر برای حیات در نظر گرفته میشد.

مطالعات و آزمون های مختلف آزمایشگاهی شناسایی کربنات را تایید کرد. این کشف در 3 ژوئن در ژورنال علوم به چاپ رسید.

به گفته استیو اسکوایرز از دانشگاه کرنل در ایتاکا، این یکی از با ارزشترین یافته های علمی توسط مریخ نوردها بوده است. اسکوایرز محقق اصلی مریخ نوردهای روح و فرصت ، و از نویسندگان این گزارش جدید است. او ادامه می دهد : " برون زد میزان قابل توجهی از رسوب کربنات خود نشان دهنده و گویای شرایطی کاملاً مناسب برای حیات است که روزگاری در این سیاره وجود داشته است. "

مریخ نورد ناسا ملقب به روح (Spirit) ماموریت خود را در ژانویه 2004 آغاز نمود. (اعتبار تصویر: ناسا / موزه علوم طبیعی)

برای دیدن تصویر در اندازه واقعی اینجا کلیک نمایید

بر اساس تحقیقات مریخ نورد روح بر روی سنگ های مریخی، و همچنین یکی از نمونه هایی که دانشمندان آنرا Comanche نامیدند ، در طی مسیر مریخ نورد از Husband Hill تا مجاورت Plate plateau ،میزان کربنات آهن منیزیم اندازه گیری شده در حدود 4/1 مواد بوده، که این مقدار 10 برابر بیشتر از تمام کربنات شناسی شده از مطالعات قبلی در سنگ های مریخ می باشد.

دیک موریس، مولف ارشد این گزارش و یکی از اعضای تیم تحقیقاتی مریخ نوردها در مرکز فضایی هیوستن میگوید: "ما برای تایید قطعی و رسیدن به این نتایج ازترکیب نتایج بدست آمده از 3 اسپکترومتر و کار بسیار حساس و دقیق تیم استفاده نمودیم. " او ادامه میدهد : "تجهیزات روش هایی ترکیبی بسیار خوب و چندگانه ای در تایید کربنات آهن منیزیم و تشخیص میزان آن در اختیار ما قرار می دهند. "

نشست کربنات در حجمی عظیم برای سالها در مریخ مورد جستجو قرار گرفته بود اما موفقیت چندانی در کشف این ماده کسب نشده بود. کانال های بیشماری که در اثر جریانات آب در سطح مریخ ایجاد شده است ، و با توجه به گرمای گلخانه ای ناشی از جوی ضخیم تر، نشان می دهد که سیاره در گذشته گرمتر بوده است. چنان حدس میزنیم که اتمسفر مریخ در گذشته دارای درصد بالا و غنی از دی اکسید کرین بوده چرا که این گاز تقریباً تمامی اتمسفر بسیار نازک و جدید مریخ را نیز تشکیل میدهد. (در حدود 95%).

کار طولانی و چندین ساله یک تیم تحقیقاتی بر روی داده های بدست آمده و جمع آوری شده از مریخ نورد روح ( داده های بدست آمده در اواخر سال 2005 ) نشان داد برون زدگی که کمانچی (Comanche) خوانده میشود حاوی مواد معدنی است که وجود رطوبت و آب ، محیط غیر اسیدی و مناسب برای زندگی را در گذشته های سیاره مریخ تایید می کند. (اعتبار تصویر: ناسا/دانشگاه کرنل)

برای دیدن تصویر در اندازه واقعی اینجا کلیک نمایید

کشف این موضوع که بیشتر دی اکسید کربن سیاره کجا رفته است موضوع بسیار مهمی به شمار می آید. برخی تئوری ها گویای این موضوع است که ممکن است به فضا رفته باشد. برخی دیگر بر این گمان هستند که دی اکسید کربن در شرایطی خاص با آب ترکیب شده که خود باعث ایجاد مواد معدنی فعلی شده و به این صورت از اتمسفر سیاره خارج شده است. (جهت مطالعه بیشتر در این باره به این مقاله مراجعه نمایید. )

تجهیزات طیف سنج اشعه ایکس ذره آلفا، متعلق به مریخ نورد روح، درصد بالایی از عناصرسبک، گروهی که شامل کربن و اکسیژن است را تشخیص داده که به تعیین کمیت محتوای کربنات کمک نمود.

این تصویر توسط دوربین پانورامیک مریخ نورد فرصت در 28 آپریل 2010 از دهانه اندیور گرفته شد.

برای دیدن تصویر در اندازه واقعی اینجا کلیک نمایید

مریخ نورد ها در ژانویه 2004 برای یک ماموریت 3 ماهه در مریخ فرود آمدند. ارتباط اسپیریت از 22 مارچ قطع شده و در وضعیت خواب زمستانی و کم توان ( low-power) قرار دارد. فرصت در حال پیشرفت پیوسته به سمت یک دهانه آتشفشانی عظیم است.

آزمایشگاه علمی مریخ یا همان Curiosity که به عنوان جدیدترین مریخ نورد ناسا در حال سخت و آماده سازی می باشد به عنوان یکی از بخش های اصلی برنامه های بلند مدت ناسا و اکتشافات ربوتیک سیاره مریخ به شمار می آید. بر طبق برنامه ریزی ها این ماموریت برای اواخر سال 2011 برنامه ریزی شده و مریخ نورد از کیپ کاناورال فلوریدا به سوی مریخ پرتاب می شود. همچنین بر اساس محاسبات در آگوست سال 2012 در یکی از جذاب ترین نقاط مریخ فرود خواهد آمد.

از جمله اهداف اصلی Curiosity که در واقع یک آزمایشگاه متحرک و بسیار مجهز است ارزیابی شرایط مریخ می باشد به گونه ای که تمامی تردیدها و ابهامات را در رابطه با شرایط حیات در این سیاره برطرف نماید. این مریخ نورد به ما خواهد گفت که آیا محیط مریخ قادر به پشتیبانی حیات میکروبی بوده و در صورت پاسخ مثبت آیا هنوز هم امکان حیات در این سیاره وجود دارد یا خیر. درواقع این ماموریت به ما کمک خواهد نمود تا به درک بهتری نسبت به شرایط حیات در سیاره مریخ دست یابیم.

1- این مریخ نورد در چه اندازه ای ساخته شده است؟

Curiosity در اندازه ای بسیار بزرگتر از مریخ نوردهای پیشین یعنی Spirit ، Opportunity و Pathfinder طراحی شده است. این مریخ نورد دارای طولی درحدود 2 برابر (در حدود 2.8 متر) و وزنی معادل 4 برابر مریخ نوردهای روح و فرصت می باشد که در سال 2004 در مریخ فرود آمدند. Pathfinder نیز از لحاظ اندازه در حدود یک اجاق مایکروویو بود و در سال 1997 در مریخ فرود آمد.

2- curiosity دقیقاً در چه نقطه ای از مریخ و چطور فرود خواهد آمد؟

در نوامبر سال 2008 ، پس از برسی ها، بهترین نقاط برای فرود مریخ نورد به 4 نقطه در سیاره سرخ محدود گردید . تمامی این نقاط دارای یک وجه مشترک و بسیار مهم بودند. نقاط باستانی که در گذشته مریخ احتمال وجود آب در این اماکن وجود داشته است. از بین این 4 مکان، ناسا نقطه ای که بر اساس شواهد جغرافیایی دارای مناسب ترین و بالاترین احتمال شرایط حیات است را برخواهد گزید. البته این مکان بایستی دارای شرایط مناسبی برای فرود مریخ نورد نیز باشد.

سیستم فرود مریخ نورد تا حد زیادی شبیه به هلیکوپترهایی است که به عنوان جرثقیل های هوایی برای حمل اشیای سنگین مورد استفاده قرار می گیرند. در نزدیکی سطح مریخ، پس از اینکه چتر نجات سرعت فرود فضاپیما را کاهش داد، یک سیستم موشکی در آخرین لحاظ فرود فعال خواهد شد و فرود نهایی مریخ نورد را ممکن خواهد ساخت. این سیستم بر خلاف سیستم های پیشین ( که بر مبنای کیسه های هوا در اطراف مریخ نوردها تعبیه شده بود) این امکان را فراهم نموده که یک مریخ نورد بسیار بزرگ و سنگین را به سلامت در سطح سیاره فرود آورد. سایر نوآوری های بکار رفته در سیستم فرود فضاپیما نیز امکان فرود در محدوده ای کوچکتر و با دقت بسیار بالاتر نسبت به ماموریت های پیشین را مهیا ساخته است.

3- این مریخ نورد دارای چه تجهیزات و قابلیت هایی است؟

Curiosity از 10 ابزار علمی پیشرفته برای تست سنگ ها و صخره ها ، خاک و اتمسفر مریخ استفاده خواهد نمود. یک سیستم لیزری از فاصله دور، بخش هایی از سنگ را تبخیر نموده و ابزار دیگری به دنبال ترکیبات آلی، جسم مورد نظر را جستجو می نماید. سایر ابزارها از جمله دوربین های سوار بر دکل مریخ نورد، برای مطالعه جسم مورد نظر از فاصله دور، ابزارهای مبتنی بر بازوهای مریخ نورد برای مطالعه مواردی که لمس می شود و ابزارهای تحلیلی درونی مریخ نورد، ترکیبات سنگ ها و نمونه های خاک به دست آورده از مته و بیل مخصوص دستگاه را آنالیز می نمایند.

4- چرخ های بزرگ این مریخ نورد دارای چه ویژگی هایی می باشند؟

هر یک از 6 چرخ Curiosity دارای یک موتور محرک مستقل می باشد. همچنین دو چرخ جلویی و دو چرخ عقب دارای موتورهای کنترلی مستقل از یکدیگر نیز می باشند. این موتورهای کنترلی مریخ نورد را قادر به چرخش 360 درجه در یک مکان ثابت در سطح مریخ می نمایند. قطر چرخ های Curiosity در حدود 2 برابر قطر چرخ هایی است که برای مریخ نوردهای روح و فرصت استفاده شده بود. این ویژگی Curiosity را قادر خواهد ساخت تا از موانعی با ارتفاع بیشتر از 75 سانتی متر به راحتی عبور نماید.

5- درباره سیستم تامین انرژی مریخ نورد توضیح دهید ؟

یک باطری اتمی در Curiosity تعبیه شده است که آنرا قادر می سازد تا بیش از یکسال کار کند و پس از آن مریخ نورد تنها بوسیله سیستم های انرژی خورشیدی به کار خود ادامه خواهد داد.

منبع : سایت نجوم ایران

ترجمه پگاه شاملو از سایت رسمی ناسا

آزمایشگاه علمی مریخ یا همان Curiosity که به عنوان جدیدترین مریخ نورد ناسا در حال سخت و آماده سازی می باشد به عنوان یکی از بخش های اصلی برنامه های بلند مدت ناسا و اکتشافات ربوتیک سیاره مریخ به شمار می آید. بر طبق برنامه ریزی ها این ماموریت برای اواخر سال 2011 برنامه ریزی شده و مریخ نورد از کیپ کاناورال فلوریدا به سوی مریخ پرتاب می شود. همچنین بر اساس محاسبات در آگوست سال 2012 در یکی از جذاب ترین نقاط مریخ فرود خواهد آمد.

از جمله اهداف اصلی Curiosity که در واقع یک آزمایشگاه متحرک و بسیار مجهز است ارزیابی شرایط مریخ می باشد به گونه ای که تمامی تردیدها و ابهامات را در رابطه با شرایط حیات در این سیاره برطرف نماید. این مریخ نورد به ما خواهد گفت که آیا محیط مریخ قادر به پشتیبانی حیات میکروبی بوده و در صورت پاسخ مثبت آیا هنوز هم امکان حیات در این سیاره وجود دارد یا خیر. درواقع این ماموریت به ما کمک خواهد نمود تا به درک بهتری نسبت به شرایط حیات در سیاره مریخ دست یابیم.

1- این مریخ نورد در چه اندازه ای ساخته شده است؟

Curiosity در اندازه ای بسیار بزرگتر از مریخ نوردهای پیشین یعنی Spirit ، Opportunity و Pathfinder طراحی شده است. این مریخ نورد دارای طولی درحدود 2 برابر (در حدود 2.8 متر) و وزنی معادل 4 برابر مریخ نوردهای روح و فرصت می باشد که در سال 2004 در مریخ فرود آمدند. Pathfinder نیز از لحاظ اندازه در حدود یک اجاق مایکروویو بود و در سال 1997 در مریخ فرود آمد.

2- curiosity دقیقاً در چه نقطه ای از مریخ و چطور فرود خواهد آمد؟

در نوامبر سال 2008 ، پس از برسی ها، بهترین نقاط برای فرود مریخ نورد به 4 نقطه در سیاره سرخ محدود گردید . تمامی این نقاط دارای یک وجه مشترک و بسیار مهم بودند. نقاط باستانی که در گذشته مریخ احتمال وجود آب در این اماکن وجود داشته است. از بین این 4 مکان، ناسا نقطه ای که بر اساس شواهد جغرافیایی دارای مناسب ترین و بالاترین احتمال شرایط حیات است را برخواهد گزید. البته این مکان بایستی دارای شرایط مناسبی برای فرود مریخ نورد نیز باشد.

سیستم فرود مریخ نورد تا حد زیادی شبیه به هلیکوپترهایی است که به عنوان جرثقیل های هوایی برای حمل اشیای سنگین مورد استفاده قرار می گیرند. در نزدیکی سطح مریخ، پس از اینکه چتر نجات سرعت فرود فضاپیما را کاهش داد، یک سیستم موشکی در آخرین لحاظ فرود فعال خواهد شد و فرود نهایی مریخ نورد را ممکن خواهد ساخت. این سیستم بر خلاف سیستم های پیشین ( که بر مبنای کیسه های هوا در اطراف مریخ نوردها تعبیه شده بود) این امکان را فراهم نموده که یک مریخ نورد بسیار بزرگ و سنگین را به سلامت در سطح سیاره فرود آورد. سایر نوآوری های بکار رفته در سیستم فرود فضاپیما نیز امکان فرود در محدوده ای کوچکتر و با دقت بسیار بالاتر نسبت به ماموریت های پیشین را مهیا ساخته است.

3- این مریخ نورد دارای چه تجهیزات و قابلیت هایی است؟

Curiosity از 10 ابزار علمی پیشرفته برای تست سنگ ها و صخره ها ، خاک و اتمسفر مریخ استفاده خواهد نمود. یک سیستم لیزری از فاصله دور، بخش هایی از سنگ را تبخیر نموده و ابزار دیگری به دنبال ترکیبات آلی، جسم مورد نظر را جستجو می نماید. سایر ابزارها از جمله دوربین های سوار بر دکل مریخ نورد، برای مطالعه جسم مورد نظر از فاصله دور، ابزارهای مبتنی بر بازوهای مریخ نورد برای مطالعه مواردی که لمس می شود و ابزارهای تحلیلی درونی مریخ نورد، ترکیبات سنگ ها و نمونه های خاک به دست آورده از مته و بیل مخصوص دستگاه را آنالیز می نمایند.

4- چرخ های بزرگ این مریخ نورد دارای چه ویژگی هایی می باشند؟

هر یک از 6 چرخ Curiosity دارای یک موتور محرک مستقل می باشد. همچنین دو چرخ جلویی و دو چرخ عقب دارای موتورهای کنترلی مستقل از یکدیگر نیز می باشند. این موتورهای کنترلی مریخ نورد را قادر به چرخش 360 درجه در یک مکان ثابت در سطح مریخ می نمایند. قطر چرخ های Curiosity در حدود 2 برابر قطر چرخ هایی است که برای مریخ نوردهای روح و فرصت استفاده شده بود. این ویژگی Curiosity را قادر خواهد ساخت تا از موانعی با ارتفاع بیشتر از 75 سانتی متر به راحتی عبور نماید.

5- درباره سیستم تامین انرژی مریخ نورد توضیح دهید ؟

یک باطری اتمی در Curiosity تعبیه شده است که آنرا قادر می سازد تا بیش از یکسال کار کند و پس از آن مریخ نورد تنها بوسیله سیستم های انرژی خورشیدی به کار خود ادامه خواهد داد.

منبع : سایت نجوم ایران

ترجمه پگاه شاملو از سایت رسمی ناسا